Het verhaal van Daisy - 39 jaar
Vanaf mijn twaalfde liep ik al met klachten zoals ongewone aanhoudende vermoeidheid en pijn in mijn lijf.
Na meerdere malen bloedonderzoek gehad te hebben kreeg ik de diagnose CVS en fibromyalgie. Hulp bij verschillende psychologen, psychiater, revalidatie trajecten mochten allemaal maar weinig baten.
Nu ik bijna veertig ben stuitte ik op een andere manier van benaderen van aanhoudende klachten. Ik kwam in mijn zoektocht op internet de mind body visie tegen. Op de site van stressortherapie ben ik gaan kijken welke therapeuten daarop stonden bij mij in de buurt. Ik heb aangegeven een kennismakingsgesprek te willen om te kijken of dit was wat bij mij zou passen.
Het video gesprek wat ik met Marjolein had was zo fijn. Ze nam echt de tijd voor mij en ik voelde gelijk een klik. Natuurlijk vond ik het reuze spannend na alles wat ik al geprobeerd had maar ik ging ervoor.
De sessies waren voor mij verhelderend. Vaak kwam ik hoog in mijn energie binnen, begon ik van alles te vertellen om mezelf af te leiden van het echte gevoel. Ik wilde alles waar ik tegenaan liep met Marjolein bespreken en haar visie daarop weten.
Bij vertrek voelde ik me altijd lichter. Ik voelde me altijd gehoord. Er was een fijne, warme en veilige sfeer. De ruimte waar Marjolein een plekje huurt is op zichzelf al een ontspannen, fijne ambiance om daar alleen al te mogen zijn.
De visualisaties die we samen deden werd ik soms wat lacherig van of ik vond dat reuze irritant omdat dit dan te dicht bij mijn gevoel kwam. Maar dit bracht zoveel rust en stof tot nadenken.
Wat ik reuze fijn vond was het mail contact tussen de sessies. Dit hield mij scherp en hield mij actief met het nadenken over mijn eigen handelen en reacties.
Hoe marjolein mij bewust kon maken hoe ik zaken ook op een andere manier kon benaderen of kon zien waren voor mij heel helpend. Ik wist al wel dat ik leefde vanuit een negatief zelfbeeld maar dit bleek onder veel van mijn handelen en reageren te zitten. Door situaties samen met haar uit te kammen en tot de kern te komen is fijn. Zelf was dat me niet gelukt.
De pauzeknop is mij bijgebleven, deze mag ik vaker inzetten om ergens bij stil te staan of even wat meer tijd en ruimte tot nadenken te creëren. Het stukje moeten van mezelf en mijn pleasegedrag. Dat mijn mening er toe doet en dat ik mezelf kan en mag uitspreken. Om hiermee te oefenen heeft mij heel veel gebracht.
De opdracht van “ik ben” en ”ik doe” is mij ook bijgebleven. Hoe je de lading van woorden af kunt halen hiermee. Hoe ik tegen mezelf praat kan zowel positieve als negatieve effecten hebben op mijn zijn. Dat de invloed hiervan groter is dan dat ik me besefte. De opdracht welke emoties er allemaal zijn, het besef dat ik er vele niet eens ken. Hier heb ik veel van geleerd. Het besef dat ik dacht dat ik nooit boos was, deze emotie mag er bij mij veel meer zijn.
Ik vertrouw er nu op dat ik genoeg energie heb voor de hele dag, ik slaap tussen de middag niet meer wat ik eerder echt nodig dacht te hebben. Ik ga nu drie keer in de week naar de sportschool en volg de lessen die goed voor mij zijn op dat moment. Ik heb minder last van negatieve personen en zoek de negativiteit bewust minder op. Dit voelt heel fijn. Ik doe meer voor mezelf en voel me daar niet meer schuldig over.
Merkte je verschil in jezelf tijdens en/of na het traject? M.b.t. de klachten, maar ook andere zaken?
In het begin namen mijn klachten toe, ik was meer vermoeid en ik was ineens vaker ziek. Mijn lijf was aan het protesteren omdat mijn brein ineens andere plannen had dan daarvoor. Ik ben hier doorheen gegaan met het vertrouwen dat ik dit aankon.
Nu merk ik dat ik van mezelf “baal dagen” mag hebben. Ik voel me hier niet meer schuldig over en ik kom er zelf sneller weer uit. Ik voel me minder verantwoordelijk voor anderen en laat wat van hen is meer bij hen.
Ik spreek me meer uit waardoor ik weer meer zelfvertrouwen krijg en weer het gevoel krijg dat ik weer mee doe. Ik handel meer vanuit vertrouwen wat zoveel meer rust brengt bij mij maar ook bij mijn gezin.
Wat heeft het traject je opgeleverd?
Zelf doe ik al een tijdje mee met het mind body café wat iedere vrijdag is. Dit is prettig voor mij omdat ik op deze manier actief bezig blijf met het gedachtegoed.
Ik voel verbinding en voel me niet alleen.
Het traject zelf heeft mij opgeleverd dat ik weer meer zelfvertrouwen ervaar. Ik leef meer vanuit vertrouwen.
Ik kan alle emoties aan.
Uiteindelijk komt alles goed. Hoe rot of naar het soms ook voelt, het mag er zijn. Ik maak me minder druk en probeer mijn gezin daar ook in mee te nemen. Ik voel me meer helder in mijn denken en ga minder uit de weg.
Stel dat er iemand is die jouw verhaal nu leest en zelf twijfelt aan een traject. Wat zou je diegene willen meegeven?
Het is voor iedereen goed om een traject te volgen, je wordt er sowieso beter van.
Zelf heb ik heel veel geleerd. Ga het aan maar stel jezelf wel open. Doe de opdrachten, hoe zwaar en irritant ze soms ook zijn.
In the end zul je zien dat het helpt bij jouw proces. Stressortherapie is wel iets waar je zelf actief in zal moeten (blijven) werken. Het is een nieuwe manier van leven en herhaling is daarin helpend.
Zelf noemde ik het geen therapie maar een cursus. Dit voelde voor mij fijner en zo voelde het ook echt. Ik ging op een interessante manier met mezelf aan de slag. Het voelde voor mij als een soort van bevrijding. Thuiskomen in iets waar ik al die jaren naar op zoek was.
Wil je graag een kennismaking plannen om te kijken of een traject bij je past?